Friday, 9 October 2009

പുലര്‍കാല സ്വപ്നം ....

















ഇടവപ്പാതി ഇടവഴിയിലെകനായി
മഴയുടെ മൃതിയില്‍ ചവിട്ടിനടക്കവേ...


പൂത്ത വാകമരങ്ങള്‍ കാവല്‍നില്‍ക്കുന്ന വഴിയില്‍
പെയ്തുവീണമഴയില്‍ അലിയവേ...


നിറവര്‍ണ്ണക്കുടയുമായി എന്‍ ചാരത്തണഞ്ഞവള്‍
എന്‍ വിറയാര്‍ന്ന കരങ്ങള്‍ തന്‍ മാറത്തു ചേര്‍ത്തവള്‍


കവിളില്‍ത്തങ്ങിയ മഴത്തുള്ളികളെ..
ചുണ്ടുകളാലൊപ്പി ചുടുമുത്തമായി


എന്നെ മതി മറന്നു പുണര്‍ന്നു നെഞ്ചില്‍ തലചാരി
പൂത്തുലഞ്ഞ മുല്ലവല്ലി പോലെ....


കുടയില്‍ തട്ടിമാറിയൊഴുകുന്ന വെള്ളം...
ചുറ്റും വലയം തീര്‍ത്തു....


നാണം കൊണ്ട് കവിള്‍തുടുത്ത പൂവുകള്‍
തലതാഴ്ത്തി നില്‍ക്കുന്നു വഴിവക്കുകള്‍ തോറും


വിരലിനാല്‍ കൂന്തലില്‍ തഴുകി ഞാന്‍
തമ്പുരുവില്‍ ശ്രുതിമീട്ടും പോലെ...


പതിയെ ഒരു മൂടല്‍മഞ്ഞിലെല്ലാമലിഞ്ഞു-
കൂടെയീ പുലര്‍കാല സ്വപ്നവും
butterfly,deep

Friday, 25 September 2009

പൊക്കിള്‍ക്കോടി...














ഒരു ഹൃദയസ്പന്ദനം മാത്രമായി-
മാംസഭിത്തിക്കുള്ളില്‍ ഏകയായിരുന്നപ്പോഴും

ചുവന്ന ലോകത്തിനപ്പുറമുള്ള-
മുഴക്കമുള്ള ശബ്ദങ്ങള്‍ ഓരോ ഞെട്ടലായപ്പോഴും

അവള്‍ക്ക് ആശ്വാസമായത് -

ആ പോക്കിള്‍ക്കൊടി മാത്രമായിരുന്നു

അവള്‍ക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കിയിരുന്ന പൊക്കിള്‍-
ക്കൊടിയില്‍ നിന്ന് ബന്ധങ്ങളുടെ ആദ്യ പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ചു

ആദ്യ ശ്വാസത്തിനൊപ്പം മുറിക്കപ്പെട്ട പൊക്കിള്‍ക്കൊടി-
അവളെ ബന്ധങ്ങള്‍ അറുത്തെറിയാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു

ഒടുവില്‍ ഉണങ്ങി വേരോടെ പൊഴിഞ്ഞ പൊക്കിള്‍ക്കൊടി-
അമ്മയെ തള്ളിപ്പറയാന്‍ അവളെ പഠിപ്പിച്ചു

മാതൃബന്ധത്തിന്റെ പരിശുധിയുടെ-
പ്രത്യക്ഷ അടയാളമായ പോക്കിള്‍
ഇന്ന് കാമത്തിന്റെ പ്രതിബിംബമായിരിക്കുന്നു

ആഴം കൂടിവന്ന പൊക്കിള്‍ച്ചുഴിയില്‍-


കാമത്തിന്റെ തിരകള്‍ അവള്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു

അവള്‍ക്കുള്ള ഇരകള്‍ ആ ചൂണ്ടക്കോളുത്തും തേടി-
വീണ്ടും വീണ്ടും എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു


ഒരിക്കല്‍ അവളുടെ അടിവയറിനും ഭാരമേറിവന്നു
അതിനു പതുക്കെ ചലനം വെച്ചു വന്നു

പോക്കിള്‍ബന്ധം അറുത്തെറിഞ്ഞു-

സ്വതന്ത്രയാകാന്‍ വെമ്പും പോലെ
കുഞ്ഞിക്കാലുകള്‍ അവളുടെ വയറില്‍ ചവിട്ടിമെതിച്ചു

പൊക്കിള്‍ കൊടിയില്‍ കത്രികയുടെ വായ അമരുമ്പോള്‍
ആദ്യമായി അവള്‍ തന്റെ അമ്മയെ ഓര്‍ത്തു

മുറിവില്‍ നിന്നും ഊറിയ ഒരുതുള്ളി രക്തം-
തറയില്‍ വീണുചിതറി...

തുളുമ്പിവന്ന കണ്ണുനീര് പതുക്കെ കാഴ്ചയെ മറച്ചു

Friday, 18 September 2009

പുലര്‍കാലം


















കിഴക്കു സൂര്യനുദിക്കുന്നു, നാണം കൊണ്ടുതുടുത്ത-
പെണ്ണിന്‍ കവിളിലെ അരുണിമ കടമെടുത്തുകോണ്ട്


അകലെ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തുന്ന സുപ്രഭാതകൃതികള്‍-
എന്നും പുലര്‍ച്ചെ എന്നെ ഉണര്‍ത്തുന്നു


കാലിലണിഞ്ഞ കൊലുസിന്‍ കൊഞ്ചലുമായി-
പുഴപ്പെണ്ണ്‍ ഓടിയൊഴുകുന്നു


ഓളം വെട്ടിയോഴുകുന്ന പുഴയില്‍ -
ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന കടലാസു വഞ്ചികള്‍


ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്കില്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യം പോലെ
അതിങ്ങനെ ഒഴുകി അകലുന്നു


കൂമ്പി നിന്ന താമരകള്‍ തന്റെ പ്രിയനെ കാണാന്‍-
പതുക്കെ മിഴി തുറന്നു


കായല്‍ കാറ്റേറ്റ് ചാഞ്ഞ തെങ്ങോലയില്‍-
കൂടു കൂട്ടാന്‍ വെമ്പുന്ന കുരുവികള്‍


മലയാളി പെണ്ണിന്‍ മനസ്സു പോലെ-
തട്ടിത്തടഞ്ഞ് ചിലപ്പോള്‍ പറ്റിച്ചേര്‍ന്ന്
കാറ്റില്‍ പറക്കുന്ന അപ്പൂപ്പന്‍ താടികള്‍


ഊറിക്കൂടിയ പുലര്‍മഞ്ഞ് തുള്ളിയില്‍ -
മുഖം നോക്കി മിനുക്കുന്ന സൂര്യന്‍


വാഴകയ്യില്‍ വന്നിരുന്ന് ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി-
വിരുന്നു വിളിക്കുന്ന കാക്കച്ചി


വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പനിനീര്‍ പൂവുകള്‍ തോറും-
മൂളിപ്പാട്ടുമായി പാറി നടക്കും വണ്ടുകള്‍


കോട മഞ്ഞില്‍ മുങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന പ്രകൃതി-
കുളികഴിഞ്ഞു പട്ടുടുത്ത സുന്ദരിയെപ്പോലെ


ഹാ..!! എത്ര സുന്ദരമാണീ പുലരികള്‍
ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കില്‍-
ഈ ഭൂവില്‍ വന്നു പിറക്കാന്‍ മോഹം
നറു പുലരികള്‍ നുകരുവാന്‍ മോഹം

Friday, 11 September 2009

ഓണ്‍ലെന്‍ പ്രണയം














വഴിതെറ്റി എന്റെ ഇന്‍ബോക്സില്‍-
വന്നണഞ്ഞ സ്നേഹമാണു നീ..


പിന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി-
സ്ക്രീനില്‍ പോപ് അപ് ചെയുന്ന-
ചാറ്റിങ് മെസ്സേജുകളായി.


എന്റെ ഇന്‍ബോക്സില്‍ നീ അയച്ച മെയിലുകളിലെ-
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കോണ്ട് ഞാന്‍ സ്ക്രീനില്‍ മഴവില്ലുതീര്‍ത്തു


ചാറ്റിങ് ബോക്സില്‍ വന്നു തെളിയുന്ന-
നിന്റെ ഗുഡ് മോര്‍ണിങ് മെസ്സേഗുകള്‍-
എന്റെ ദിവസങ്ങളീല്‍ ഊര്‍ജ്ജം നിറയ്ക്കുന്നു


പിന്നെ ദിവസം മുഴുവനും കൂടെയിരുന്ന്-
എന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് നി ഉണര്‍വേകുന്നു


ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത സുന്ദരി-
നിന്‍ വാക്കുകളില്‍ കൂടീ അറിയുന്നു നിന്നെ ഞാന്‍


എന്റെ മൌസ് പോയിന്ററില്‍ക്കൂടി-
നിന്‍ ശ്വാസോശ്ചാസത്തിന്‍ താളമറിയിന്നു


ഓരോ രാത്രികളിലും എന്നെ തനിച്ചാക്കി-
പിരിയുമ്പോള്‍ നീയേകുന്ന ഗുഡ് നെറ്റ് വിഷസുകള്‍
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറങ്ങളാകുന്നു


ഒരു ബ്രോഡ് ബാന്റ് കണക്ഷന്റെ വേഗതയില്‍-
നീയെന്‍ സിരകളില്‍ നിറയുന്നു


എന്റെ ലാപ് ടോപ്പിന്റെ വാള്‍പേപ്പറുകളീല്‍-
ഓരോന്നിലും നിന്‍ മുഖം ഞാന്‍ കാണുന്നു


നീ ടെപ്പ് ചെയിത ഓരോ വാചകങ്ങളും-
കവിതകളായി ഞാന്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നു
നീ അരികിലെത്തുമ്പോള്‍ നിനക്കായി പാടാന്‍..

Friday, 4 September 2009

ഇതു പ്രണയമോ...?





















എന്നോ ഒരിക്കല്‍ എന്‍ ഇടനെഞ്ചില്‍-
കോറിയിട്ടോരാമുഖം
ജാലകചില്ലിന്‍ പിന്നിലൊളിക്കുന്നുവോ...


വളയുടെ കിലുക്കവും കൊലുസിന്‍ കൊഞ്ചലും
അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നുവോ....


പെയിതു വീണ മഴനൂലില്‍-
അവലുടെ മുടിയിലെ കാച്ചെണ്ണ മണം


പെയ്തു വീഴുന്ന പാല്‍ നിലാവില്‍-
അവളുടെ മന്തസ്മിതത്തിന്‍ പ്രകാശം


പീലിനീര്‍ത്തിയാടുന്ന മയില്‍-
കൊഴിയുന്ന പീലികള്‍ അറിയാറുണ്ടോ..


വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റില്‍ -
കൊഴിയുന്ന പൂവുകള്‍ കരയാറുണ്ടോ...


വിട പറയുന്ന സന്ധ്യകളീല് മുഖം തിരിക്കുന്ന-
സൂര്യകാന്തി പൂവുകള്‍ക്ക് പരിഭവമോ...


ചന്ദ്രികയെ പ്രണയിച്ച ആമ്പല്‍ പൂവിനു-
പ്രഭാതങ്ങളെ വെറുക്കാനാകുമോ.....


ഒഴുക്കില്‍ വീണ ഇലപോലെ-
തീരം തേടി ഒഴുകുന്നു ഞാന്‍


ഇതു പ്രണയമോ.......!!
എന്റെ മനസ്സ് മേഘങ്ങളില്‍ കൂടുകൂട്ടുന്നു


butterfly,deep

Monday, 17 August 2009

ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം. (ഒരുപ്പുറം ദേവിക്ഷേത്രം)















സന്ധ്യയുടെ നെറുകയില്‍ ചാര്‍ത്തിയ -
സിന്ദൂരം പോലെ സൂര്യന്‍ ചുവന്നു നില്‍ക്കുന്നു
ദീപാരാധനയ്ക്കായി അമ്പലവിളക്കുകള്‍-
പതുക്കെ മിഴി തുറന്നു
ആലിലകള്‍ തമ്മിലുരുമ്മി നാമം ചൊല്ലുന്നു
അകലെ നിന്നും വയലുകള്‍ തഴുകിയെത്തുന്ന-
കാറ്റില്‍ ദീപനാളങ്ങള്‍ ആടിയുലയുന്നു
തെങ്ങില്‍ ഞാന്നു കിടക്കുന്ന തൂക്കണാം കുരുവികൂടുകള്‍
അതിലേക്കു നെന്‍ മണിയും കൊത്തിപ്പറക്കുന്ന കുരുവികള്‍
പകല്‍ മുഴുവന്‍ നെന്‍ മണിയും തിന്നു-
കലപില ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയിരുന്ന പച്ചപ്പനം തത്തകള്‍
കാവിലെ മരങ്ങളില്‍ ചേക്കേറുന്നു..
അമ്പലക്കുളത്തില്‍ നീന്തിതുടികുന്ന മീനുകള്‍-
അവയുടെ കുസൃതികള്‍ ജലത്തില്‍ ഓളങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു
കണ്ടിരുന്നാലും മതിയാവാത്ത കാഴ്ചകള്‍
അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഉയരുന്ന നാദസ്വരത്തില്‍്-
മനസ്സിന്റെ ഭാരങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നു
ഇതെന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗം ഇതെന്റെ ഗ്രാമം
കെടാവിലക്കായി ഒരിപ്പുറം ക്ഷേത്രവും
ഒരായിരം ദീപശോഭയാല്‍ ഒരുപ്പുറത്തമ്മയും
ചന്ദന കര്‍പ്പൂര ഗന്ധം നിറഞ്ഞ-
ആ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ കൈ കള്‍ കൂപ്പി-
കണ്ണുകളടച്ചാല്‍ സ്തലകാലങ്ങള്‍ മറക്കുന്നു അറീയാതെ
ഇപ്പോള്‍ എന്റെ സന്ധ്യകള്‍ ഈ മരുഭൂവിലാനെങ്കിലും-
മനസ്സ് ഓടിയെത്താറുണ്ട് ആ മനോഹാരിതയിലേക്കു
ഓരോ ദീപാരാധനയും തൊഴാന്‍...
About my(our) temple…..

This is 'Thattayil Orippurathu Bhagavathi Temple'. The temple is surrounded by paddy fields on its three sides and uphill to the east with a lot of open space giving immense peace to the mind, amazing views to the eyes, fresh air to the body and perfect satisfaction to the wishes of the devotees.
this temple is located centrally to pandalam , pathanamthitta and adoor in a village called thattayil .
this temple is famous for the kettukazhcha which is conducted in the "meena masam"
and the festival is known as "meena bharani".


this temple is representing the whole thattayil dhesham which is comprising of seven "karas" (regions)
those are
1.Edamaly
2.Parakkara
3.Mallika
4.Bhagavathikkum padinjaru
5.Vayalinum padinjaru
6.Padukkottukkal and
7. Pongaladi .
Earlier there was one more area under this temple known as Perumpulickal.

This temple village is the first village united the nair community under the Mannathu padmanabhan and therefore having the first N.S.S karayogam(community of nairs) located in this thattayil village.


This Temple unites the people of 7 Karas (Wards) together.
A lot of Devotees visit this temple every day.
This temple has historic 'Kettu Kazhcha' (Theru (Chariotes) and Kaala (Bulls)) built on woods in the Month of March-April (during Meena Bharani). Kettu kazhcha is the symbol of unity….


Irrespective of religion and cast every one participates the uthsav.
This temple is booked for marriages for years as this has facilities of 3 to 4 marriages on the same day (including 'Sadya').
Special occasions are: 'Meena Bharani' (birth day of Devi) with Kettu kazhcha
'Karthika' - Nercha Thookams (kids are blessed)
'Thiruvathira' - With dance or drama events
'Sapthaham' - 7 days Bhagavatha parayanam,poojas and
afternoon meals for each devotee
conducted by 7 Karas (1 Kara each day)
during malayalam month Vrichikam.
'Navarathri' - 9 days special programs by known
musicians and Ballet troups.

Orippuram Devi Temple is a source of my inspiration for everything in my life. Orippurathu Devi is my mother , my eternal divine mother who sustains me throughout my life.


The entire area of Thatta has been magnificently blessed with the boons and blessings of this Devi Maha Maya whose very holy thoughts fills our hearts with joy and divinity which will surely take us to the sublime worlds of spirituality.
Amme Maha Maye , Orippurathu Bhagavathi , Katthurashikkane..................
butterfly,deep

Wednesday, 5 August 2009

ഓര്‍മ്മകളിലെ ബാല്യം



ചിതറിവീണ കുന്നിക്കുരുക്കള്‍ പോലെ-
ഓര്‍മ്മകളിലെവിടെയോ.. ബാല്യവും.
മഴ പെയിതൊഴിഞ്ഞ സന്ധ്യയില്‍-
തെങ്ങോലയില്‍ നിന്നും ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന-
മഴത്തുള്ളികള്‍ വാ കൊണ്ട് പിടിക്കാന്‍ മത്സരിച്ചതും

കൂട്ടര്‍ക്കൊപ്പം മാമ്പഴം പറക്കാനോടിയതും
മാ‍മ്പഴക്കറ ഉടുപ്പില്‍ പുരണ്ട്-
പിന്നെ അമ്മയുടെ മുന്‍പില്‍ തലകുനിച്ചു നിന്നതും
അമ്മ ഈര്‍ക്കില്‍ കൊണ്ട് എന്റെ-
തുടയില്‍ ചുവന്ന പാടുകള്‍ തീര്‍ത്തതും
അവള്‍ അയല്‍ക്കാരി എന്‍ കളിക്കൂട്ടുകാരി
നോക്കിനിന്നതിനാല്‍ കരയാതെ നിന്നതും
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞതും പിന്നെ-
പാതി കടിച്ച തേന്‍പഴം കളഞ്ഞിട്ടൊടിയതും

രാത്രികളില്‍ താഴെ വയലുകളില്‍-
തവളകള്‍ രാഗലയം തീര്‍ക്കുന്നതു കേട്ടു പെടിച്ച്-
മാമന്റെ നെഞ്ചിലോട്ടിക്കിടന്നു ഉറങ്ങിയതും
പിന്നെപ്പുലര്‍ച്ചെ പറയാതെ പതിവുമ്മതരാതെ-
മാമന്‍ കോളേജില്‍ പോയപ്പോള്‍ പിണങ്ങിയിരുന്നതും

പിന്നെ നീ അക്ഷരം പടിക്കെന്നോതി അപ്പൂപ്പന്‍-
അയലത്തെ ആശാന്റെ അടുത്ത് എന്നെ കൊണ്ടാക്കിയതും
രാവിലെ തേന്‍ തേടിനടക്കുന്ന തുമ്പിയെ-
പ്പിടിക്കാന്‍ പറ്റാതെ കണ്ണുനിറഞ്ഞതും
ആശാന്‍ കൈ പിടിച്ചു മണലില്‍ വരച്ച-
അക്ഷരവഴിയില്‍ ഉറുമ്പിനെ പിടിച്ചിട്ട്-
അവയെ അക്ഷരം പടിപ്പിച്ചതും

പിന്നെ കയ്യിലെ മസ്സിലിന്റെ കരുത്തില്‍ -
അയലത്തെ ചേട്ടനെ ഗുസ്തിക്കയി വിളിച്ച്തും
മലര്‍ത്തിയടിച്ചിട്ടു കയ്ക്കരുത്തോര്‍ത്ത് തുള്ളിച്ചാടിയതും

പിന്നെയൊരുനാള്‍ കുഞ്ഞമ്മ എന്‍ കൈ പിടിച്ച്-
പള്ളിക്കുടത്തില്‍ കോണ്ടുചെന്നു വിട്ടതും
കുഞ്ഞമ്മ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോള്‍ -
ക്ലാസ് മുറിയില്‍ നിന്നു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞതും
മുമ്പേ കരഞ്ഞു കണ്ണുകലങ്ങിയവര്‍-
എന്നെ നോക്കി കളീയാക്കിച്ചിരിച്ചതും
ടീച്ചര്‍ എന്നെ നീണ്ട മുടിയുള്ള-
വട്ടക്കണ്ണു കാരിയുടെ അടുത്തു കൊണ്ടിരുത്തിയതും

സ്കൂള്‍ മുറ്റത്തു പോഴിഞ്ഞ നെല്ലിക്ക പറക്കാന്‍-
ടീച്ചര്‍ കാണാതെ ജനലു വഴി ചാടിയതും
പിന്നെ സ്കൂള്‍ വിട്ടു വെരുമ്പോള്‍ കൂട്ടരൊത്ത്-
തോട്ടിലിറങ്ങി പരല്‍മീന്‍ പിടിച്ചതും

അങ്ങനെ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തിരിക്കാന്‍-
ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരുപാടു..
ഒഴുകി ഒടുവില്‍ കടലില്‍ ചേര്‍ന്ന നദിപോലെ-
തിരികെക്കിട്ടില്ലാ ബാല്യമൊരിക്കലും..
ഇതാണെന്റെ വേദനയും....
butterfly,deep

Sunday, 2 August 2009

പൂക്കാന് കൊതിക്കുന്ന പൂന്തോട്ടം...










ഇണയെ തേടും കുയിലിനെപ്പോലെ-
പാടി നടന്നു ഞാന് തെരുവുകള് തോറും..
ദിക്കറിയാതെ ദിനമറിയാതെ-
വിശപ്പും ദാഹവുമൊന്നുമറിയാതെ
നീണ്ടുവളര്‍ന്ന മുടിയില്‍ കുരുത്ത-
ജടയുടെ ഭാരവുമായി ഞാന്‍ നിന്നു
തൊടിയില്‍ നട്ട ചെമ്പകത്തിന്‍ വഴി-
പലകുറി വന്നു വസന്തവും
എന്നിട്ടും തളിര്‍ത്തില്ല മൊട്ടിട്ടുമില്ല
പൂമ്പാറ്റകള്‍ പോലും വരാതെയായി
വെള്ളം തൂകി....തൂകി സൂക്ഷിച്ചൊരു
പനിനീര്‍ച്ചെടിയും പൂവിട്ടില്ല
എന്തേ വിടരാത്തു പൂക്കള് ഈ-
തൊടിയില്‍ എന്തേവരാത്തു പൂമ്പാറ്റകള്‍
ആരെന്നറിയാത്തൊരെന്‍ പ്രീയസഖിയുടെ-
കാല്‍പ്പാടുകള്‍ ഈ മണ്ണില് പതിയാഞ്ഞിട്ടോ..
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നവളുടെ പാദസ്വരത്തിന്-
കലപില ശബ്ദം കേള്‍ക്കാഞ്ഞിട്ടോ..
അതോ അവളുടെ കൈ കൊണ്ടു-
വെള്ളം തൂകി നനക്കാഞ്ഞീട്ടോ..
അന്നുതുടങ്ങിയാത്ര ഞാന്‍ ഏകനായി
അവളെ തേടുന്ന ജീവിതയാത്ര....
ചെംമ്പകത്തില്‍ ഒരു പൂ വിടരാനായി
butterfly,deep

Saturday, 6 June 2009

അമ്മേ മാപ്പ്


നമ്മളെല്ലാം മരണത്തിലേക്കു തള്ളി വിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന്
ഭൂമിയുടെ ആയുസിനായി
പ്രാര്‍ധിക്കാം ....ഒന്നു ചേരാം


കണ്ണടച്ചാല്‍ ആ തേങ്ങല്‍...
കാതുകളില്‍ അലയടിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരണം കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന-
ഒരമ്മയുടെ ദയക്കായുള്ള നിലവിളി.
മക്കളെ സ്നേഹിച്ച്തിനു-
തന്റ് എല്ലാം നല്‍കിയതിനു
സ്വന്തം മക്കള്‍ തന്നെ നല്‍കിയ ശിക്ഷ
ഹൃദയമുള്ള ആരും ഇതു കാണുന്നില്ലെ..?
ആരും കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ ഈ തേങ്ങല്‍..?
ഈ അമ്മ അല്പം ശുധവായു ശ്വസിക്കട്ടെ...
വിഷവാതകങ്ങള്‍ പുറന്തള്ളുന്നതു ഒന്നു നിര്‍ത്തു
ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും ആശ്വസിക്കട്ടെ
ജെന്മംതന്ന അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ഇതെങ്കിലും ചെയിതുകൂടെ?
സ്വന്തം മക്കളുടെ പാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി..
സ്വയം നീറുന്നോരമ്മ.
കറ്റില്‍ പറന്നു നിന്നിരുന്ന-
ആ നീളന്‍ മുടിയിഴകള്‍ ഇപ്പോള്‍-
കൊടും ചൂടില്‍ കത്തിയെരിയുന്നു.
ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്‍-
പ്രാണനായി പരക്കം പായുന്നു
ശുഭ്രവസ്ത്ര ധാരികളായഹിമഗിരികള്‍-
ഉരുകി പ്രളയം തീര്‍ക്കുന്നു
നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്ന പുഴകള്‍-
വിളറി വെളുത്ത് വിണ്ടു കീറി കിടക്കുന്നു.
മക്കള്‍ അമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുഞ്ഞുമാറ്റി-
അവിടെ കോണ്‍ക്രീറ്റ് സൌധങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു.
ഒന്നു മനസ്സിലാക്കു.. അമ്മയുടെ കിതപ്പില്‍ –
തകര്‍ന്നു നിലം പൊത്താവുന്നതെയുള്ളു ഇവയെല്ലാം.
അല്പമെങ്കില്‍ സ്നേഹം തിരികെ നല്‍കൂ-
സന്തോഷിക്കട്ടെ അമ്മ ഒരു ദിനമെങ്കിലും-
ചെയിത പാപങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരമാവില്ലെങ്കിലും.
ഒന്നുചേരാം നമുക്കീ കൊച്ചു ലോകത്തില്‍ –
ഭൂമിയുടെ ആയുസിനായി-
നമ്മുടെ അമ്മയുടെ ജീവനായി......
butterfly,deep

എന്റെ കൂടെ മഴ നനയുന്നവര്‍

MyFreeCopyright.com Registered & Protected