അറിയുമോനീ................?

അറിയുമോ സഖി 

നീ എന്‍ പ്രണയം

ചിപ്പിതന്‍ വേദനയില്‍ 

മിനുക്കിയെടുത്ത-

മുത്തു പൊലെയുള്ളരെന്‍ 

നിര്‍മ്മലസ്നേഹം

മറന്നുവോ സഖി 

നീയെന്‍ നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തിയ-

ചന്ദനക്കുറിതന്‍ 

പരിശുധിയുള്ളൊരെന്‍ പ്രണയം

പൂത്തുനിന്ന വാകമരച്ചോട്ടില്‍

കൈ കോര്‍ത്തുനടന്നൊരാ സന്ധ്യയും അകന്നുവോ?

സന്ധ്യയിലെ സിന്തൂരം, 

നിന്‍ കവിളിന്‍ പ്രെതിഭലനമെന്നു 

പറഞതും നീ മറന്നോ?

കാറ്റു കുസ്രിതിയാല്‍ 

തഴുകി മുഖത്തിട്ട മുടി-

മാടിയൊതുക്കുമ്പോള്‍ 

നിന്‍ കണ്ണില്‍ കണ്ടതിളക്കം-

പ്രണയമായി കരുതി ഞാന്‍.

അന്നു നിന്‍ മടിയില്‍ 

തലചായിച്ചൊരാ ദിനങളത്രയും-

നീറിപ്പുകയുന്ന ചുടുനീര്‍ കനലായി ഇടനെഞ്ചിലിന്നും.

കരയില്‍ പിടിച്ചിട്ട മത്സ്യം 

ജീവനായി പിടയും പോലെ-

ഒരിറ്റു സ്നേഹത്തിനായി 

നിന്റെ വരവും കാത്ത്........

ഭാരതം..

ഇതു ഭാരതം..

മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ഭാരതം

ഊരിപ്പിടിച്ചവാളുമായി കാട്ടാളര്‍-

നിണത്തിനായി അലയുന്ന

ശാന്തിയുടെ സബര്‍മ്മതിയായ ഭാരതം

കുത്തിക്കീറപ്പെട്ട വയറുമായി സ്വന്തം-

ജീവനായി യാചിക്കുന്ന ഗര്‍ഭിണികളുടെ ഭാരതം

കുഞ്ഞനിയത്തിമാരുടെ അടിവയറില്‍-

ശുക്ലം ഒഴുക്കി പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ ഭാരതം

നഗ്നത വേദിയില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച്-

ഭാരത പൈത്രികമെന്നോതി-

സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ നേടുന്ന സുന്ദരികളുടെ ഭാരതം

രാഷ്ട്രീയ കോമാളികള്‍ വേഷം കെട്ടിയാടുന്ന-

നാടകപ്പകര്‍ച്ചയുടെ ഭാരതം

ഒരിറ്റു വറ്റിനായി ഒട്ടിയ വയറിന്മേല്‍-

താളമിട്ടുപാടുന്ന ഗായകരുടെ ഭാരതം

ജെനിച്ചു പോയതിനാല്‍ ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി-

ഇരുളില്‍ തുണി ഉരിയുന്ന

ഭാവശുദ്ധിയുള്ള സ്ത്രീയുടെ ഭാരതം

ഇതു ഭാരതം..

“ഭാരതമെന്നു കേട്ടാല്‍ അഭിമാനപൂരിതമാകണമന്തരങ്കം”

എന്നു കവികള്‍ പാടിയ ഭാരതം

ഡിസംബര്‍ ....

ഡിസംബര്‍ നീയൊരു പെണ്ണിനെപ്പോലെയാണു...
മറ്റുചിലപ്പോള്‍ മുടിനരച്ച മുത്തശ്ചിയെപ്പോലെയും.
.ആലംബര്‍ക്കാശ്രയമായ ഏശുദേവനു-

ജന്മം നല്‍കിയ നീയെത്ര ഭാഗ്യവതി..
നിന്നെ കൊതിച്ച് താരങ്ങള്‍ മണ്ണിലിറങുന്നു..
അവ പൈന്‍ മരങള്‍ക്ക് വെള്ളത്തൊപ്പികള്‍ നല്‍കുന്നു.
മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഊര്‍ന്നിറങിയ നിലാവ്-

മഞ്ഞില്‍ തട്ടിത്തിങ്ങുന്നു..
ഹൊ!! ഡിസംബര്‍ നീയെത്ര സുന്ദരി!!
പ്രെത്യാശയുടെ കിരണങ്ങള്‍ പകരം തന്ന്-
നോവുമായി നീ അകലുകയാണോ..?
അരുത് പോകരുത്..

നിന്‍ മഞ്ഞിന്‍ മടിത്തട്ടില്‍ ഞാനല്പ്പമിരുന്നോട്ടെ,
നിന്റെ തണുത്തു മരവിച്ച കൈകളാല്‍-
എന്നെയൊന്നു പൂണരു..
പുതിയ സൂര്യോദയത്തിനായി നീ വഴിമാറും വരെ
ഉറങട്ടെ നിന്‍ കുളിരില്‍ സ്വയം മറന്ന്
അല്ലയോ ഡിസംബര്‍ നീയെത്ര സുന്ദരി!!
അറിയാതെ നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രെണയിച്ചു പോകുന്നു...

തുടര്‍ച്ച....

മഴയുടെ ചെറുകമ്പികള്‍ മീട്ടി നീ

ആദ്യമായി പാടിയാരാവില്‍

ഒരുനേര്‍ത്ത താരാട്ടുപാട്ടിന്‍ ശീലുമായി

കുളിരായി പെയ്തൊരാരാവില്‍

ഒരു നീര്‍ത്ത് ഗദ്ഗദം ഉള്ളിലൊതുക്കി

ആ പാട്ടേറ്റുഞാന്‍ പാടി

പാതി വഴിയില്‍ വരിമറന്ന്

പാട്ടിന്‍ തുടര്‍ച്ചക്കായി കാതൊര്‍ത്തിരുന്നു...

ബാല്യം...

ഒരു നീണ്ട ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തിയതിന്റെ അനിഷ്ടത്തോടെ ഞാന്‍ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..
വെളിച്ച്ം മൂലം എനിക്ക് കണ്ണുതുറക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല..
എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദങള്‍ ചുറ്റിനും കേള്‍ക്കുന്നുഞാന്‍
പതുക്കെ കണ്ണൂകള്‍ തുറന്നു ചുറ്റും അപരിചിതമായ കാഴ്ചകള്‍ മാത്രം
നീണ്ട ഉറക്കത്തില്‍ കണ്ട സ്വപ്നങള്‍ മുഴുവനും ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയണം എന്നു തോന്നിഒരുപാട് നീയമങളുടെ ചട്ടക്കൂട്ടില്‍ ഇനി ജീവിതാന്ത്യം വരെ.....
സ്നേഹത്തിന്റെയും ശാസനയുടെയും ആ നീയമങള്‍ എന്നെ ഭരിച്ചുതുടങിഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കരഞാല്‍ വിശക്കുന്നു എന്നാണര്‍ധം,,,
അല്ലെങ്കില്‍ വിശക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ കരയാന്‍ പാടുള്ളു....
ഈ നീയമങള്‍ക്കെതിരെ ഞാന്‍ ശക്തമായി പ്രെതികരിച്ചു....
മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ആവുന്ന ഉച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു
ഞാന്‍ പറയുന്നതു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ എന്തോ?
അതിശക്തമായ ഈ വെളിച്ചം എനിക്കിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല....
അതുകൊണ്ടു ഞാന്‍ എപ്പൊഴും കണ്ണുകള്‍ അടച്ചുപിടിച്ചിരുന്നു...
എനിക്കാ മങിയ ചുവപ്പു നിറമുള്ളവെട്ടം തന്നണിഷ്ടം
ആരോ എന്നെ എടുത്തു മാറോടു ചേര്‍ത്തു....
എനിക്കു നല്ല പരിചയമുള്ള ഇളം ചൂട്..,
ആ ചൂട് ഞാന്‍ പെട്ടന്നു തിരിച്ചറിഞു ഇത്രയും നാള്‍ എന്നെ ഉറക്കി കിടത്തിയ ആ ചൂട്...
സന്തോഷം കൊണ്ടാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല എനിക്കപ്പോള്‍ ഉറക്കെ കരയാനാണു തോന്നിയതു.
അപ്പോള്‍ എന്നെ മാറോട് ചേര്‍ത്ത് ആ അമ്രത് എനിക്ക് പകര്‍ന്നു തന്നു...
എപ്പോഴോ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിത്തുടങി....
ഓരോബെന്ധങളും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങി....
അല്ല എന്നെ പടിപ്പിച്ചുതന്നു...
എനിക്കിപ്പോഴും ചിരിക്കാനും കരയാനും മാത്രമേ അറിയൂ......

കാലം...

കാലം ഒഴുകുന്നു

മടങി വരാത്തവണ്ണം

അവയെന്‍ നെഞ്ചില്‍ 

തീര്‍ത്ത മുറിപ്പാടില്‍ നിന്നും

ചോരയൊഴുകുന്നു

ആ ചൊരയില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച് ആത്മാഹൂതി നടത്തുന്നു ഈച്ചകള്‍

മരവിപ്പു ബാധിച്ച ഈ മാംസപിണ്ടത്തില്‍

പതിയെ പുഴിക്കള്‍ ഞവിക്കുവാന്‍ തുടങി

തിന്നുതീര്‍ക്കട്ടെ

ശവം തീനികള്‍ എന്റെ ശരീരം

മരവിച്ച ശരീരത്തില്‍ 

ചലിക്കുന്ന കണ്ണുമായി

എത്രകാലമായി ഞാന്‍ 

മരണം പ്രെതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുന്നു..

പ്രണയം..

മൌനത്തെകൊണ്ടു പാടിക്കുന്ന-

മായജാലമാണു പ്രണയം.

കാറ്റും കടലും നിലാവും കിനാവും-

അങനെ എന്തെല്ലാമാണു പ്രണയം

പ്രണയം ചിലപ്പോള്‍ മഴപോലെ-

നെഞ്ചില്‍ തിമിര്‍ത്തു പെയ്യും

മറ്റുചിലപ്പോള്‍ എരിയുന്ന-

കനലായി നെഞ്ചില്‍ കിടക്കും

കരുതി വെച്ചിരുന്നു ഒരായിരം സ്വപ്നങളാല്‍-

താലോലിച്ച മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ടുകള്‍

നിനക്കായി നല്‍കുവാന്‍.

പറയാതെ പ്രണയം-

മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്നിട്ടുണ്ട്

മറ്റുചിലപ്പോള്‍ അറിയിച്ചിട്ടും-

അറിയാത്ത ഭാവത്തില്‍ അകന്നു പൊയി

എങ്കിലും നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുകയാണു-

മറുപടികള്‍ ആഗ്രഹിക്കാതെ

മറ്റൊന്നും മോഹിക്കാതെ...

എനിക്കു നീ.....

മണ്‍ചിരാതുകള്‍ വര്‍ണ്ണം വിതറിയാ സന്ധ്യയില്‍

ആ മണ്‍ വിളക്കിന്റെ പിന്നില്‍

ഒരു ദേവദയെപ്പോലെ നിന്നി നീ...

സ്വര്‍ണ്ണരാചികള്‍ നിറം പകരുമാ മുഖം..

ഹ്രിദയഭിത്തിയില്‍ കോറിയിട്ടുഞാന്‍..

നിന്റെ കണ്ണില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു,

എന്റെ പ്രണയ വല്ലരിപൂക്കള്‍..

നിന്റെ ചുണ്ടില്‍ കിനിയുന്ന തേന്‍ നുകരുവാന്‍ ..

പൂവിനെ കൊതിക്കുന്ന വണ്ടിനെപ്പോലെ ഞാന്‍..

ഒടുവില്‍ നിന്‍ ഹ്രിദയം എനിക്കായി തുറന്നപ്പോള്‍ലൊകം

ഒരു മുത്തായി എന്റെ കയ്യില്‍ ചുരുങിയതു പോലെ..

വഴിയോരക്കാഴ്ചകള്‍................

അന്ന് ഒരു ബുധനാഴ്ച, പതിവുപൊലെ ഞാന്‍ ക്ലസ്സിനു പൊകുന്നു... എന്നും എനിക്കായി ഒഴിച്ചിട്ടിരിക്കാറുള്ള സീറ്റ് ഇന്നും കിട്ടി ... ബസ്സിന്‍റെ ജനലരികിലിരുന്നുകൊണ്ടുള്ള യാത്ര എനിക്ക് എന്നും ഹരമാണ്..... 
പുറകിലേക്ക് ഓടിയൊളിക്കുന്ന മരങളും വീടുകളും ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഇന്നും ഞാന്‍ നോക്കി ഇരിക്കാറുണ്ട് ....

അന്ന് ആദ്യമായ് ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടൂ യാദ്രിശ്ചികമായി ഞങളുടെ കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലിടഞൂ എന്തുകോണ്ടെന്നറിയില്ല അവള്‍ നോട്ടം മാറ്റിക്കളഞു.. അതൊട്ട് ഞാന്‍ അവളെ ശ്രെധിക്കുവാന്‍ തുടങി ........ അവള്‍ക്കായ് ഒരല്‍പം സ്ഥലം എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ കോണില്‍ ഞാനൊഴിച്ചിട്ടു ... 
എന്‍റെ പ്രണയം തുറന്നു പറയുന്നതിന്‍റെ ആദ്യ പടിയായി ഞാന്‍ അവളെ പരിചയപ്പെട്ടു അവളൂടെ സംസാരം എന്നെ വള്രെയധിക്മാകര്‍ഷിച്ചു.......... അതുകൊണ്ട്തന്നെ അവളുമായി സംസാരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മനപ്പൂര്‍വം അവസരങള്‍ സ്രിഷ്ടിച്ചു ...............
അവസാനം പല അമ്പലങളുടെയും പള്ളികളുടെയും വഞ്ചികളില്‍ നിക്ഷെപിച്ച നാണയത്തുട്ടില്‍ നിന്നുണ്ടായ ധൈര്യത്തിന്‍റെ പുറത്ത് എന്‍റെ ഹ്രിദയം അവള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ തുറക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു...........

വളരെ അധികം സ്വപ്നങള്‍ താലോലിച്ച ആ രാത്രിക്കു ശേഷമുള്ള പ്രഭാതത്തില്‍ .. പതിവിലും നേരത്തെ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍നിന്നും ഇറങി........ അവള്‍ ബസ്സ് ഇറങുന്ന സ്ഥലത്ത് കാത്തുനിന്നു .. ഒരു ധൈര്യത്തിനായി ഞാന്‍ വലതുകൈയ്യില്‍ പൂജിച്ചു കെട്ടിയ ചരടില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പിടിക്കുന്നുണ്ട് .... ഒടുവില്‍ എന്‍റെ കാത്തുനില്പ്പിന് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് അവള്‍ ‍ബസ്സില്‍ വന്നിറങി ...
അവളുടെ മുഖഭാവത്തില്‍ നിന്നും എന്തോ എന്നോട് പരയാനുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.. ഞാന്‍ അത് തുറന്ന് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു.. മടിച്ചുമടിച്ചാണെങ്കിലും അവള്‍ എന്നോട് അവളുടെ പ്രണയം തുറന്നു പറഞു ............... പക്ഷെ ആ പ്രണയകഥയിലെ നായകന്‍ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ആയിരുന്നില്ല.!!!!!!!!!!
എന്‍റെ മനസ്സിലെ മലര്‍ വാടിയിലെ പുഷ്പങള്‍ പെട്ടന്നു കടന്നു വന്ന വേനലിലെന്നപൊലെ വാടിക്കൊഴിയാന്‍ തുടങിയിരുന്നു........................ അവളറിയാതെ...................

പ്രാര്‍ഥന......

ഞാന്‍ എകനാണ് ....., 

ഇതു പൂര്‍ണമായും ശെരിയല്ല ...കാരണം എനിക്ക് സ്വപ്നങള്‍ കൂട്ടുണ്ട് .. ഈപ്പോള്‍ എന്‍റെ സുഹൃത്തും കാമൂകീയൂം എല്ലാം സ്വപ്നമാണ് ... എന്നെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ പടിപ്പിച്ചത് അവളാണ് ................ ഓ...............അവളെകുറിച്ച് ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞില്ല അല്ലെ...? ....ഇനിയിപ്പൊള്‍ പറയുന്നതെന്തിന്.. എങ്കിലും പറയാം.............. 

 വെനലിന്‍റെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാന്‍ പെയ്യുന്ന മഴയാണവള്‍ ................ 

 വസന്തത്തില്‍ .. പുഷ്പങളുടെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മധുമണം കവരുന്ന ഇളം തെന്നലാണവള്‍ ...... ശരത്കാല പ്രഭാത്ത്തില്‍ പുല്നാമ്പുകളില്‍ ഉറഞു കൂടുന്ന മഞുതുള്ളിയാണവള്‍ ....

എന്‍റെ ഹ്രിദയത്തുടുപ്പിന്‍റെ താളമാണവള്‍ ..

എന്‍റെ ജീവന്‍റെ ജീവനാണവള്‍ ............

കാലം എന്നെ കൊന്ണ്ട് ഒരു കോമാളിയുടെ വേഷം കെട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു .. 

 മറ്റുള്ളവര്ക്കു കണ്ടു ചിരിക്കാന്‍ ..... 

 അല്ലെങ്കില്‍ എന്തിനാണഅവള്‍ ആര്‍ക്കും അസൂയ ഊണ്ടാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഞങളുടെ പ്രണയത്തിന് ചരമഗീതമെഴുതിപൊയത് .. 

അത്ര പെട്ടന്ന് വെരുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റ് എന്താണ് ..? 

 ഒന്നറിയാം അവളെന്‍റെ ഓരൊ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിലും നിറഞുനിന്നിരുന്നു എനികവളെ മറക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ...!! എങ്കിലും ഞാന്‍ ശ്രെമിക്കുന്നു അവള്ക്കൂവെണ്ടീ ,,, അവലേ ഞാന്‍ സ്‌നേഹിച്ചു പൊയതിന്‍റെ പെരില്‍മാത്രം ...

എന്നും അവളുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങളായിരുന്നു എന്‍റെയും എന്നിട്ടും..!!!!!!!!!!!!!!!!!

പൊകട്ടെ സ്വതന്ത്രമായ ഈ ലോകത്തിന്‍റെ ‍അതിര്‍‌വരമ്പുകള്‍ തേടി അവള്‍ പറക്കട്ടെ ... അവള്ക്കു വേണ്ടി ഞാന്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കും ........ അവള്ക്കു വേണ്ടീ മാത്രം................................

എന്‍റെ ദുഖം...................

ജീവിതമെന്ന സൂര്യന്‍റെ തീജ്വലകളേറ്റു തളര്‍ന്നു വീഴുവാന്‍ തുടങിയ യെന്നെ സ്നെഹമെന്ന ജീവാമൃതം നല്കി കൈ പിടിച്ചു നടത്തിയവള്‍ .......

വേച്ചു.... വേച്ചു.... പൊകുന്ന ചുവടുകളില്‍ താളം തെറ്റി വീഴാതിരിക്കുവാനായി അവള്‍ താങായി ...
.അമ്മയുടെ മാറില്‍ തല ചായിച്ചുറങുന്ന കുഞിനെപ്പൊലെ എറ്റവും വിശ്വാസത്തൊടെ ഞാന്‍ അവളുടെ തൊളില്‍ തല ചായിച്ചിരുന്നു........
ജീവിതമെന്ന അനന്തതയിലെക്ക് എന്നെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ നടന്നു.... മന്ത്ര0 കാതിലൊതി... സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഉര്ജ്ജം പകര്‍ന്നുനല്കി ..ഇടറാതെ മണ്ണില്‍ നടക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു

സ്നേഹത്തിന്‍റെ ആകാശത്തില്‍ ഉയരങള്‍ തേടി പരുന്തിനെപ്പൊലെ പാറിപ്പറന്നു ഞാന്‍....ഉയരഞള്‍ വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ അവള്‍ കാതില്‍ ചൊല്ലി ഉയരങളില്‍ അവള്‍ കൂട്ടാകുമെന്നൊതി......

ഒടുവില്‍ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങള്‍ അത്രയും കൈയെത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന ഉയരത്തില്ചെന്നു തിരിഞു നൊക്കുമ്പൊള്‍ .!!!!!!!!!!!!!!!!!!! അവള്‍..?

അവള്‍ പൊയി മറഞു..യാത്രപൊലും ചോദിക്കാതെ... എന്‍റെ ഹൃദയവുമായി.............
ചോരയൊലിക്കുന്ന ശരീരവുമയി എന്‍റെ ഹൃദയം തേടി ഞാന്‍ അലഞു ........

ഒടുവില്‍ ആ മാംസപിണ്ഡം തെരുവുപട്ടികള്‍ കടിച്ചു പറിക്കന്നതു ഞാന്‍ കണ്ടു................... അവയുടെ മുഖത്തു നിന്നും ചോരത്തിള്ളീകള്‍ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നുണ്ട് .........

എന്‍റെ ഇട നെന്ചിലെ തുടുപ്പുകള്‍ അത്രെയും അവക്കായ് നല്ക്കിയ ഞാന്‍........???????

ഞാന്‍ മരിച്ചു ജീവിക്കുന്നു ഹൃദയമില്ലാതെ ...... സ്നേഹം എന്തെന്ന് അറിയാതെ.................................................

സ്നേഹം............

എനിക്ക് നിന്നൊടുള്ള സ്നേഹം..

അത് പറയാതെ ഒളിപ്പിക്കുമ്പൊള്‍ ..

ചുട്ടുപ്പഴുത്ത കാരിരുമ്പ് പൊലെ .

അതെന്‍റെ ഹ്രിദയഭിത്തിയെ തുളയ്ക്കുന്നു.....

നിന്നെ കണ്ട അന്നു ഞാന്‍ അറിഞു ...

ജെന്മാന്ന്തരങളൊളം നീളുന്ന ആത്മബെന്ധം..

പ്രായം നല്കിയ ചാപല്യമല്ല എന്‍റെ പ്രണയം..

നിനക്കയി കരുതിയ സ്വത്താണെന്‍റെ പ്രണയം..

അറിയുന്നു നിന്നെ എന്‍.. ആത്മസഖി.....

കരുതുന്നു നിന്നെ എന്‍ ജീവനായി ..

നിന്‍റെ സ്നേഹത്തിനായി കാത്തിരിക്കും.

വേഴാമ്പലാണിനിയെന്‍റെ ജന്‍മം..............

പ്രണയപ്രണയലേഖനം................

പ്രിയപ്പെട്ട........................
മറക്കാന്‍ നീ പറഞു പക്ഷെ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല , എന്‍റെ പ്രെതീക്ഷകള്‍ എല്ലാം തെറ്റിയിരിക്കുന്നു ............ എന്നാണ് എന്‍റെ പ്രെതീക്ഷയും കണക്കുകൂട്ടലുകളും തെറ്റാതിരുന്നിട്ടുള്ളത് .............. എങ്കിലും വേദന തോന്നിയില്ല ആശിച്ചാലല്ലെ നിരാശയുണ്ടാകു .. ഞാന്‍ ഇപ്പൊള്‍ ഒറ്റപ്പെടലിന്‍റെ ഗൃഹാതുരത്വം അനുഭവിക്കുകയാണ്
എന്‍റെ സ്വപ്ന ലൊകത്തെ നിലാവായിരുന്നു നീ .. പറഞിട്ടും പറഞിട്ടും തീരാത്ത് വാക്കുകളില്‍ സ്നേഹമെന്ന വികാരം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് നീ എന്നെ മൊഹിപ്പിക്കാന്‍ പഠിപ്പീച്ചു ..... അരളിമരത്തിലെ ശലഭക്കൂടുകാട്ടി കാട്ടി നീ എന്‍റെ സ്വപ്നങള്‍ക്ക് പൊട്ടിവിടരാത്ത ശലഭക്കൂട്ടിലെ മ്നോഹരമായ പൂമ്പാറ്റയുടെ നിറങള്‍ പകരുമ്പൊള്‍ ഏതോ നിര്‍വൃതിയില്‍ അലിയുമായിരുന്നു ഞാന്‍ . സ്വപ്നം കാണാന്‍ എന്നെ പഠിപ്പിച്ച നിനക്ക് എന്‍റെ ഹ്രീദയം നിറഞ നന്ദി....... പക്ഷെ ഇപ്പൊള്‍ എന്‍റെ സ്വപ്നങള്‍ക്ക് നിറങള്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഞാന്‍ അറിയുന്നു ...
കൊഴിഞു പൊകുന്ന മയിപ്പീലിത്തുണ്ട് പോലെ എന്‍റെ സ്വപ്നവും കൊഴിഞു പൊവുകയാണ് .. നീലക്കുറിഞികള്‍ പൂവിടാത്ത താഴ്വരയിലെ ഏകാന്തതയില്‍ നിന്നാണ് ഞാനിത് കുറിക്കുന്നത്... നീ എന്നെ ഒരുപാട് സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു ... ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു... സ്നേഹം കൊണ്ടും ശാസനകൊണ്ടും...
പൊലിഞുപൊയ ഒരു നക്ഷത്രത്തിളക്കമായി ഞാന്‍ നിന്നെ മരക്കട്ടെ കൊഴിയുന്ന ഇന്നലെകളെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കാതെ , വിടരുന്ന നാളകളിലേക്ക് ഒരു പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ പറക്കുന്ന നിനക്ക് സര്‍വ്വമംഗളങളും നേര്‍ന്നുകൊണ്ട് ....................
നിന്‍റെ.......... മാത്രം.................

പ്രണയസ്വപ്നം...............

ഒടുവില്‍ അവള്‍ വന്നു......................

എന്‍റെ നൊമ്പരങള്‍ക്കും പരിഭവങള്‍ക്കും അവസാനമേകി..

വെനല്‍ കാലത്തിന്‍റെ അനസാനം പെയ്യുന്ന പുതുമഴ പൊലെ...

വാട്ക്കരിഞു ഇലകള്‍ കൊഴിഞു നിന്ന മരങളില്‍ -
തളിരിലകള്‍ പ്രത്യഷപ്പെട്ടു തുടങി .....
അവയുടെ കൊമ്പുകളില്‍ കുയിലുകള്‍ ചേക്കേറി..
അവ ആരുടെയൊ പ്രണയകഥ മധുരമായി പടാന്‍ തുടങി....

ആ പാട്ടു കേട്ടു ഒഴുകിയെത്തിയ മന്തമാരുതനില്‍ ..
മരചില്ലകള്‍ ല്‍താ‍ളത്തില്‍ ആടി..............
ഒരിക്കലും പൂക്കാതിരുന്ന വാകമരത്തില്‍...
പ്രണയത്തിന്‍റെ ചുവപ്പു നിറമാര്‍ന്ന പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു
അവ ഞങള്‍ക്കായി മണ്ണീല്‍ ...
ചുവന്ന പരവതാനി വിരിച്ചു..................

പ്രീയപ്പെട്ട ............

പ്രീയപ്പെട്ട ............
ഇരുണ്ട് നില്ക്കൂന്ന ഈ പ്രഭാതത്തില്‍ മഴയുടെ സംഗീതം അകമ്പടീയായീ

മേഘകീറുകളിലൂറടെ അരിച്ചിറങുന്ന സൂര്യകിരണങളെ സാക്ഷി നിര്‍ത്തി

എന്‍റെ ഉള്ളീലുള്ള പ്രണയത്തിന്‍റെ അവസാന ഉറവയും നിനക്കു നല്‍കികൊണ്ട്

നിനക്കായി കുറിക്കട്ടെ .......
നിന്‍റെ മനസ്സ് എന്നില്‍ നിന്നും അകലുകയനൊ?

സങ്കല്പ്പിക്കാന്‍ പോലുമാകാത്ത അവസ്ഥയില്‍ നീ എന്നില്‍ നിന്നും അകലുന്നതെന്തിന് ......?

പൊയി മറഞ കാലത്തില്‍ പറ്റിയ എല്ലാ തെറ്റിനും

എന്‍റെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ ഞാന്‍ മാപ്പു ചൊദിക്കുന്നു ...
ഒരു മിന്നാമിനുങിന്‍റെ നുറുങു വെട്ടത്തൊളം നീ തന്ന സ്നേഹം

എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ മണീചെപ്പില്‍ ഞാന്‍ കാത്തുവെയ്ക്കും .......

പുസ്തക താളില്‍ ഒളിപ്പിച്ച മയില്‍പ്പീലി തുണ്ട് പോലെ...!!!!!!!
ഒടുവില്‍ അതു നിനക്കു വേണ്ടി പെറ്റുപെരുകും ....

ഒടുവില്‍ എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാകാതെ

അവയുടെ വേരുകള്‍ എന്‍റെ ഹൃദയഭിത്തിയില്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങും....
അങനെ ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ ആളില്ലാത്ത ഏതൊരു പ്രണയത്തെയും പോലെയും

എന്‍റെ ജീവനും ..............

അറിയുക നീ, ഞാന്‍ ചെയ്ത ഒരേ ഒരു തെറ്റ്

നിന്നെ ആത്മാര്‍ഥമായി സ്നേഹിച്ചു എന്നതു മാത്രമായിരിക്കും......
എങ്കിലും ഞാന്‍ സന്തുഷ്ടനാണ്......

കാപട്ട്യങള്‍ നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതില്‍ .....

എന്‍റെ സ്വപ്നങളും ആഗ്രഹങളും എല്ലാം മരുഭൂമിയിലെ മരുപ്പച്ചപൊലെ അകലുമ്പോള്‍......

എന്നെ സ്നെഹിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ച ദൈവങളെ നിങള്ക്കു ഞാന്‍ നന്ദി പറയുന്നതെങനെ......?

കാത്തിരിപ്പ്............................

ഇടവപ്പാതിയുടെ ഇടിമുഴക്കത്തിപ്പൊട്ടിമുളക്കുന്ന കൂണുകള്‍ പോലെ ..

ഡീസംബറിന്‍റെ ഈ തണുത്ത പ്രഭാതത്തില്‍ ആഗ്രഹങള്‍

മനസ്സിന്‍റെ സമാധിയില്‍ നിന്നും പുറത്തു വെരുന്നു.........

അവ ചിത്ര ശലഭങള്‍ പോലെ മൊഹത്തിന്‍റെ അതിര്‍‌വരമ്പുകള്‍ കടന്ന് പറന്നകലുന്നു................
തണുപ്പ് സൂചിപൊലെ തുളച്ചുകയറിയപ്പൊള്‍

പുതപ്പിനുള്ളിലെക്ക് ചുരുണ്ട് കയറിയ എന്നെ വീട്ട് ഉറക്കം പൊയിക്കഴിഞിരിക്കും ...

പിന്നെ നിശയുടെ ബാക്കിയുള്ള യാമങളില്‍ എന്‍റെ കൂട്ടിനായ് സ്വപ്നങള്‍ വന്നെത്തും..

ആ സ്വപ്നങളില്‍ ഒക്കെയും ഒരു അവ്യെക്ത്മായ മുഖം ഞാന്‍ കാണുന്നു ......

ആ അവ്യെതയാണ് എന്നെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും..............

ആ മുഖം ആള്‍കൂട്ടത്തി്നിടയില്‍ ഞാന്‍ തിരഞുകൊണ്ടീരിക്കുന്നു ..!!!!

കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രെതിക്ഷയോടെ.....................

എന്‍റെ സ്വപ്ന സുന്ദരി നീ എവിടെ..?

നിയൊഗം...........

പൊഴിയുമെന്നറിഞു കൊണ്ട് വിരിയുന്ന പുഴ്പങള്‍ പോലെ ..
ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..
ആഗ്രഹങള്‍ സ്വപ്നങള്ക്കു വഴിമാറൂന്നു..
സ്വപ്നങള്‍ മൊഹങള്‍ക്കും .....
ചിറകറ്റു വീഴുന്ന മൊഹങള്‍ നല്‍കുന്ന വേദനയും പേറി നില്ക്കുമ്പൊള്‍
എന്നെ തഴുകി പൊകുന്ന കുളിര്‍ കാറ്റിനും കണ്ണുനീരിന്‍റെ നനവ് .............
ഞാനറിയുന്നു ആഗ്രഹങള്‍ വേദനകള്‍ മാത്രം നല്‍കുന്നു .
അറിഞുകൊണ്ട് വേദനിക്കാന്‍ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു
ഈ ഞാനും..............
വേദനകള്‍ അത് ഉള്ളില്‍ ഒളിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശീലിച്ചിരിക്കുന്നു .
എന്നും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ എന്‍റെ സ്വപ്നങള്‍ ത്യജിച്ചിട്ടേയുള്ളു ..
ഇപ്പൊള്‍ ഇതാ അവള്‍ക്കുവേണ്ടിയും ... !!!
എനിക്ക് എന്‍റെ പ്രണയത്തോട് നീതി പാലിച്ചെ മതിയാകൂ...
ഒരു പക്ഷെ അത് ഇങനെ തെളിയിക്കാനാകും എന്‍റെ നിയൊഗം.....................

അനാധന്‍......

പ്രതീക്ഷയുടെ ചിറകിലേറി

ഒരുനല്ല പ്രഭാതം പ്രെതീക്ഷിച്ചു

ഉദയസൂര്യന്‍റെ ചെംകിരണങളെ...

കാര്‍ മേഘങള്‍ മറച്ചിരുന്നു

സ്വപ്നത്തിന്‍ മണ്‍രൂപങള്‍

വിധിയുടെ പെരുമഴയില്‍ ഒലിച്ചുപൊയി..

നില്‍നില്‍പ്പിന്‍ സമരത്തിനിടയില്‍-

വേദനകള്‍ മറന്നുപൊയി

ഒരു സാന്ത്വനത്തിനായി തലോടലിനായി..

മഴയ്ക്കായി പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന വേഴാമ്പല്‍ പൊലെ ..

കൊടും വേനലില്‍ തളര്‍ന്നുപൊയി

ജീവിതത്തില്‍ അവന്‍ തോറ്റുപൊയി ..

അറിയില്ല സ്നേഹമേന്തെന്ന്

അറിയില്ല ബെന്ധുക്കള്‍ ആരെന്ന്....!

ഇവനെന്നും തെരുവിന്‍റെ സന്തതി ....

തെരുവിന്‍റെ സന്തതി എന്നും അനാധന്‍................

സ്നേഹം............

എനിക്ക് നിന്നൊടുള്ള സ്നേഹം..

അത് പറയാതെ ഒളിപ്പിക്കുമ്പൊള്‍ ..

ചുട്ടുപ്പഴുത്ത കാരിരുമ്പ് പൊലെ .

അതെന്‍റെ ഹ്രിദയഭിത്തിയെ തുളയ്ക്കുന്നു.......

നിന്നെ കണ്ട അന്നു ഞാന്‍ അറിഞു ...

ജെന്മാന്ന്തരങളൊളം നീളുന്ന ആത്മബെന്ധം..

പ്രായം നല്കിയ ചാപല്യമല്ല എന്‍റെ പ്രണയം..

നിനക്കയി കരുതിയ സ്വത്താണെന്‍റെ പ്രണയം..

അറിയുന്നു നിന്നെ എന്‍.. ആത്മസഖി............

കരുതുന്നു നിന്നെ എന്‍ ജീവനായി ..

നിന്‍റെ സ്നേഹത്തിനായി കാത്തിരിക്കും-

വേഴാമ്പലാണിനിയെന്‍റെ ജന്‍മം........

വിരഹം...

എന്‍റെ ജീവിതതില്‍ കൂട്ടാകേണ്ടവള്‍

അവള്‍ കൈയെത്താനാകാത്ത ദൂരത്തേക്ക്

യാത്ര പറയാന്‍ കാത്തുനിന്ന വാഴിയൊരങള്‍

യാത്ര പറയാനായി കാത്തുവെച്ച വാക്കൂകള്‍

കണ്ണുനീര്‍ കാഴ്‌ച്ചയെ മറയ്ക്കുന്നു

മനസ്സില്‍ ഒരു നേര്‍ത്ത വിങല്‍

യാത്ര പറയേണ്ട നിമിഷത്തില്‍

വാക്കുകള്‍ പൊയി ഒളീച്ചു ...

മൌനം വാചാലമായ നിമിഷങള്‍

മൌനത്തിനു ആയിരം അര്‍ഥമുണ്ടായ നിമിഷങള്‍..

കണ്ണുകള്‍ നിറഞുതുളൂമ്പീയ നിമിഷങള്‍...

മുഖം തിരിച്ചു നടന്നകന്നു ഞാന്‍

അവള്‍‍ !!!

അവള്‍ എന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെ വെദന

നൊമ്പരത്തിന്‍റെ ഒരുപിടി മുളളുകള്‍

വാരി വിതറി അവള്‍ മറഞു.........

 സമയം തെറ്റി ഓടൂന്ന കാലത്തിന്‍ വഴിയിലൂടെ ..

താളം തെറ്റിയ മനസ്സുമായി ഞാന്‍...

ഋതു ഭേദങ്ങള്‍ മാറ്റി വരച്ച.... എന്‍റെ....

പ്രണയിനിയെ തേടീ അലയുന്നു .....

 അറീയില്ല അവള്‍ ആരെന്ന് ...

നിദ്ര പൊയി ഒളിച്ച രാവുകളില്‍..

നിലാവിന്‍റെ പട്ടൂ പുടവ ചൂടി-

അവളെത്തിയിരുന്നു............

 പ്രഭാത സൂര്യന്‍റെ കിരണങ്ങള്‍

അവളെ എന്നില്‍ നിന്നുമൊളീപ്പിചു...

ഏ‍ങ്കിലും അവളേ തേടുന്നു ഞാന്‍

അവളാരെന്നറീയതെ.................

ഏങ്കിലും വെറുതെ..........

പൊലിഞൊരു അനുരാഗ നൊമ്പര സ്മൃതിയുദെ

ചൂടീനാല്‍ ഉരുകുന്ന മെഴുകുകൊലം ഞാന്‍

മാരിവില്‍ വര്‍ണ്ണജ്ജാലപ്രഭ പോല്‍ വന്നവള്‍

മാരിവീല്‍ മാഞ്ഞപോല്‍ ഓടി ഒളിച്ചു പൊയി

രാവും പകലും അവളുടെ കാലിലെ -

നൂപുര നാദത്തിനായി ചെവിയൊര്‍ത്തിരുന്നു‍

ഒരുനാളൂം വന്നില്ല ഏന്‍ നിറമിഴിയുടെ ..

നനവുകളോപ്പി പുണര്‍ന്നീടൂവാന്‍

എങ്കിലും വെറുതെ മൊഹിച്ചീദുന്നു ഞാന്‍

അവളെന്നും എന്‍റെതു മാത്രമല്ലേ.............?

എന്‍റെ പ്രണയം...

പ്രണയിക്കുകയായിരുന്നു സഖി നിന്നെ

ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ ...

നിറയുകയായിരുന്നു നീ യെന്‍ ജീവനില്‍

എന്‍ ശ്വസക്കാറ്റുപൊലും അറിയാതെ

എന്‍റെ നാദമായി ഹൃദയതാളമയീ

എന്‍റെ ജീവനയി നീ അലിഞിരുന്നു

എന്‍റെ സ്വപ്നങല്ക്കു നീ ജീവന്‍ നല്‍കി

എന്‍റെ ദുഖങളില്‍ നീ സാന്ദ്വനമായി

നീ എന്‍ സ്വപ്നങളെ മാറൊടൂ പുല്കുമ്പൊള്‍

ഞാന്‍ ആ നിര്‍‌വൃതിയ്യിയില്‍ ലെയിച്ചു..

ആവില്ല ഒരുമാത്ര പൊലും

തനിച്ചീഭൂമിയില്‍

എന്‍റെ ജീവന്‍റെ ജീവനായി

ആരധിപൂ നിന്നെ ഞാന്‍ സഖി............